Mersin’in Tarsus ilçesine bağlı kırsal bir yerleşimde konumlanan bu proje, uzun yıllar boyunca ayakta kalmayı başarmış geleneksel bir taş yapının çağdaş bir yaklaşımla yeniden işlevlendirilmesini kapsamaktadır. Zamanın izlerini taşıyan mevcut taş yapı, korunması gereken bir kültürel bellek olarak ele alınmış; restorasyon sürecinde yapının özgün karakteri ve malzeme dili titizlikle muhafaza edilmiştir.

Proje kapsamında, mevcut taş strüktüre zarar vermeden tasarlanan yeni ek alanlar ile yapı günümüz yaşam ihtiyaçlarına cevap verecek şekilde genişletilmiştir. Bu ilavelerde çelik taşıyıcı sistemler kullanılarak, hem mevcut yapıya minimum müdahale sağlanmış hem de eski ile yeni arasında net fakat uyumlu bir ayrım oluşturulmuştur. Çelik ve taşın bir arada kullanımı, yapının tarihsel kimliğini öne çıkarırken modern mimari dili de güçlü bir biçimde yansıtmaktadır.

Restorasyon sürecinde malzeme seçimleri, detay çözümleri ve strüktürel kararlar; sürdürülebilirlik, dayanıklılık ve mekânsal bütünlük ilkeleri doğrultusunda şekillendirilmiştir. Ortaya çıkan yapı, geçmişin izlerini taşıyan fakat bugünün konfor ve estetik anlayışıyla yeniden tanımlanmış bir yaşam alanı sunmaktadır.